Lovely on the water
In zijn functie als voorzitter van de Britse Vereniging voor Volksmuziek en Dans, was Ralph Vaughan Williams actief in het verzamelen van traditionele volksliederen. In the Journal of the Folk Song Society van 1910 publiceerde hij een ballade Lovely on the water, die hij ene Mr.Hilton had horen zingen.
De smartlap begint met een vrijend paartje op een voorjaarsweide. Maar de jongen moet tragisch afscheid nemen, want als zeeman is hij door Koningin Victoria opgeroepen voor de oorlog. Je raadt het al : het loopt niet zo goed met hem af. Het laatste vers luidt:

Tower Hill is crowded
With women weeping sore
For their husbands, sons and sweethearts
Gone to face the cannons roar

Tijdens de folk-revival van de jaren zeventig is het gezongen door heel wat bekende artiesten, o.a. Steeleye Span, Frank Rose en Frankie Armstrong - allemaal sleutelden ze een beetje aan de tekst. Vaughan Williams maakte prachtige arrangementen voor orkest en ook koor. In deze bewerking hield hij het bij de heerlijke liefde in de open lucht - de trieste afloop liet hij gewoon weg.

As I walked out one morning 
In the springtime of the year, 
I overheard a sailor boy, 
Likewise a lady fair.
 
They sang a song together, 
Made the valleys for to ring, 
While the birds on spray 
And the meadows gay 
Proclaimed a lovely spring.